دست هایت را به من بده !
ساعت ۱۱:٠٠ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٢ اسفند ۱۳٩۱  کلمات کلیدی: دل نوشته

 دست هایت را به من بده  !

 

درد هایت را به من بسپار  !  بگذار قلبت را لمس کنم  .

درد هایت را می بینم  ,  حرف هایت را می فهمم  .

آخر این درد ها را کشیده ام  . 

بار ها زمین خورده ام  ، بار ها شکسته ام ،

بار ها خرد شده ام ، طعم تحقیر را بارها چشیده ام  ، 

طعم  نامردی را ، طعم شنیدن دروغ را .

طعم نیرنگ را ؛ طعم دو رویی  و ریا را !

طعم خیانت را ! 

بار ها سر کار بوده ام  ،

بار ها به بازی گرفته شده ام .

درد را خوب می شناسم  .

از دست دادن را خوب می شناسم . 

عاشق بودن را می شناسم  .

جدایی و سوختن را خوب می شناسم . 

سنگینی درد را روی سینه خوب می شناسم  .

 سوخته ا م  ؛   پر پر زده ام  ،  خاکستر شده ام  .

از خاکستر بر خاسته ام  .

ققنوس بودن را خوب بلدم  .

عاشق بودن  را  !

پر پر زدن  را  !

سوختن  را !

خاکستر شدن را  !

و از خاکستر برخاستن را  !

دوباره متولد شدن را  !

 درد را خوب می شناسم   .

بهترین استادم  درد بوده است  . 

 عشق  ، از دست دادن   ، خیانت  ،  دورویی  ،  دروغ  ،  تهمت  ،

ناروا  ، بی کسی ، فقر و نداری ،  بیماری  .

بهترین استادم درد بوده است   .

صدای شرق شروق  شکستن غرورم  را  ؛ 

صدای شکستن قلبم را بارها شنیده ام  . 

درد  را  سپاس  !

استادم را سپاس !

آنچه را که یکصد وبیست و چهار هزار پیامبر نتوانستند با منکنند ؛ 

انچه را که مولانا و  خیام  و  بایزید  و  ابوسعید  و ده هامرشد دیگر نتوانستند با من کنند ؛ درد کرد .

آنچه هیچ مرشدی نتوانست  ؛  درد با من کرد .

درد هایم را سپاس  !

درد هایم را سپاس  !

 دوستی گفت :

  "    تو حرفای منو می فهمی  ؛ اما من حرفاتو نمی فهمم .  " 

 

عزیز !

از اون جایی که تو اتراق کردی ؛ من هم  گذشته ام  .

از اون راهی که تو توشی  ، من هم  گذشته ا م  , 

من هم این راه را رفته ام .

من هم ترسیده ام . 

من هم شکسته ام .

من هم درد کشیده ام ! 

در خانواده ای  نه اهل علم  ، نه اهل فرهنگ ، نه اهل هنر ، نه اهل سیاست ،  نه اهل مذهب  ،  بدنیا آمدم .

خانواده ای معمولی معمولی  !

دیمی بدنیا آمدم  ،  دیمی بزرگ شدم  .

مثل یک علف هرز !

به در و دیوار خورده ام تا بدانم چرایی آمدنم را !

 عزیز من ! 

نگران نباش اگر حرف هایم را نمی فهمی  .

یک صد و بیست و چهار هزار پیامبر آمدند ؛

چند درصد مردم حرف هایشان را درک کردند ؟

حرف را اگر همه بفهمند که دیگر ارزش زدن ندارد  !

درد هایت را به من بسپار !

دست هایت را به من بده  !

بیا تا باقی راه را با هم  برویم

                                                                           

                                                                                           شاد باشید ...