آقا شیره !
ساعت ٤:٠٥ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٠ فروردین ۱۳٩۱  کلمات کلیدی: انسان شناسی ، طب کل نگر

 

 یه روز ...  مردی میره پیش دلاک تا رو بدنش نقش  یه شیر

خالکوبی کنه ... دلاک اولین سوزن رو که میزنه داد مرد در میاد

که این کجای شیره ؟  دلاک می گه  یالشه ... مرد می گه  یال

نمی خواد  از یه جای دیگه شروع کن ...برا دم و شکم شیر هم

همین ماجرا تکرار می شه ... دلاک می گه :

 

           شیر بی یال و دم و اشکم  که دید ؟

           این چنین شیری  خدا  کی  آفرید ؟! 


انسان امروز ما  همون آقا شیره ی  قصه ی مولانا س...  که هر

کی گرفته داره یه جاییشو می کشه ,  برا اینه که هیچ چیزش

به آدم شباهتی نداره , خودش شده یه موجود بی شاخ و دم

مزخرف   ,

 درداشم از خودش مزخرفتر  ,  هر چی خودش پیشرفت میکنه

..بیماری هاش از خودش پیشرفته تر می شه ,

چرا ؟! 

چون از یاد بردیم که این انسانه  ,   " اشرف مخلوقات "    ! 

 یک واحد به هم پیوسته  که نمی توان با اون مثل یک ماشین

رفتار کرد .

 ماشین روح ندارد , می شود قطعاتش را عوض کرد  .

 مشکل دانش پزشکی اینه که :

تو عالم طبابت , هر کدوم گرفتیم داریم یه جاییشو می کشیم  ,

هر کی فقط با یه بخشش کار داره ,

یکی روان ...یکی غدد .... یکی چشم ... یکی غذا ....یکی

انگشت کوچیکه ی پا ...

یکی هم تو آزمایشگاه شب و روز چشم دوخته به چند تا سلول ,

 

هیچ کس انسان رو به عنوان یک فرد کامل نمی شناسه و در

نظر نمی گیره ,

اگه سرش درد بگیره  ,سر رو مجزا در نظر می گیریم و بهش

آسپرین می دیم ,  آسپرین  باید از معده به سر  برسه ,

تکلیف معده این وسط چیه که آسپرین داغونش می کنه ؟!    

هیچ کس معده ء بیچاره رو نمی بینه  ,  فقط سردرد مهمه .

  انگار نه انگار  ; 

 که این انسان است و روح دارد و  در پس کل اجزای بدن وحدتی  

نهفته  است .

 انگار نه انگار  ;

که طبیعت از ما زرنگتره , 

که هر دردی رو درمان کنی , گنده ترشو میذاره جاش ,

 

آنچنان از دیدن یه موبایل یا یه لپ تاپ یا یه ماشین به وجد

میاییم که  یادمون میره که ; 

 شگفت انگیز ترین و پیچیده ترین پدیده خلقت ماییم !

  اشرف مخلوقات ماییم !

به قدری پیچیده که شناختمون با شناخت خدا برابری می کنه !

 کی میخواییم به خودمون بیاییم  ؟!

 کی قراره درک کنیم که : 

" ما خویش را از یاد برده ایم 

                                 و شفا از یاداوری است ."

کی ؟!

 این آقا شیره  رو تا زمانی که کل نبینیش  هیچ کاری براش  

نمیکنی , یعنی نمی تونی که بکنی .

انسان رو  " انسان " ببین ; 

   "   کل   " . روح و جسم و ذهن و احساسات.

 نه دست  و  پا  و  سر  و  گوش  .

 اگه می خوای کمکش کنی !

 

                                                                                         شاد باشید ...